Blog

  • DIT TEXTIELBLOG IS OOK OP FACEBOOK

    20 maart 2014

    Dit blog over textiel uit het depot van Museum TwentseWelle is tijdelijk verplaatst naar mijn facebookpagina.

    Hier is de link: facebook.com/tierentaai - textielvormgeving en meer.

     

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | 123 keer bekeken

  • KORT JAKJE VAN ZIJDE

    17 mei 2013

     

    Inv. nr. MJ 858

    Dit Nederlandse dames modejak van zwarte zijde met moire effect hangt in het depot van museum TwentseWelle en komt er helaas maar zelden uit voor een tentoonstelling, daarom laat ik het hier zien. Het is helemaal handgemaakt en stamt uit ca. 1865-1880. 

    Op de volgende foto is goed te zien hoe hoog de taille zit en hoe lang de mouwen zijn.

    De taille van dit jak is zo smal dat we daar geen geschikte paspop voor hebben bij de TwentseWelle. Voor de foto heb ik een bovenlijf van een kinder paspop gebruikt, maar zelfs daarvan is de taille te wijd. 

    Hieronder is te zien dat de mouwen in een ronding zijn gesneden.

     

    En aan de binnenkant van dit jak is goed te zien dat het handgemaakt is.

     

    Dit volledig handgemaakte jak (ja echt, alle naden zijn met de hand gestikt) heeft een voering van bruine katoen en is verstevigd met 5 baleinen. 1 middenachter (cremekleurige verticale baan) en 2 schuine baleinen in elk voorpand.

    Hieronder zijn de handgestikte naden van de 2 baleinen in het rechtervoorpand goed te zien. 

     

     

    Maar de buitenzijde van dit jak is natuurlijk veel mooier. Hieronder wat detailfoto's van de prachtige stof. Zoals vermeld is het een zwarte zijden stof met moire-effect. De gekleurde cirkels van gele bladeren met daarin een paars, lila of groen hart, zijn ingeweven met behulp van de broché  techniek. Het inweven van patronen wordt ook vaak bij brokaat toegepast, maar dan met een gouden of zilveren draad. 

    Grofweg kun je het inweven van patronen op 2 manieren doen: broché of lancé. Wikipedia legt het duidelijk uit in een lemma over brokaat : 

    Als de metaaldraden over de gehele breedte zijn ingeweven, terwijl de figuren alleen aan de voorkant zichtbaar zijn, spreken we over gelanceerd brokaat (lancé). Zijn de (extra) metalen inslagdraden niet over de volledige breedte ingeweven, maar alleen daar waar het patroon zich bevindt, spreken we over gebrocheerd brokaat (broché). (citaat Wikipedia)

     

     

     

     

    Hieronder een detail van de mouw, zodat goed te zien is hoe klein die cirkels zijn en hoe fijntjes ze geweven zijn. Rechts op deze foto zie een stukje kant dat op de mouwen zit als loshangende versiering. Of deze mouwversiering gebruikelijk was in die tijd kan ik niet zeggen omdat mijn kostuumkennis beperkt is. Mocht iemand daar meer over weten: mail me (info@diannenieuwland.nl) en vertel!  

     

    En dan kan ik het toch niet laten, ik ga weer naar de binnenkant van dit jak. De handgemaakte knoopsgaten deze keer.

     

    De knopen van dit jak zijn verloren gegaan en hoogstwaarschijnlijk hergebruikt voor een ander kledingstuk. Maar de binnenzijde van de knopenlijst is zo fijntjes gemaakt dat ik het graag laat zien.

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | 398 keer bekeken

  • TIP: TEXTIELSYMPOSIUM 11-04-2013

    2 april 2013

    Zin in een dag met bijzondere lezingen en achtergrondverhalen over textiel?

    Dan kun je donderdag 11 april a.s. naar het Voorjaarssymposium "Waterdicht" van de Textielcommissie Nederland gaan. 

    In het gebouw van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed in Amersfoort zijn er die dag lezingen van 7 textieldeskundigen die verder ingaan op de vraag: hoe kun je een mens of object tegen water beschermen en welke rol speelt textiel hierbij?

    Voor meer informatie: lees hieronder het volledige persbericht of klik hier

     

    Specifieke conserveringsproblemen

    Door de eeuwen heen bedacht men allerlei oplossingen voor het waterdicht maken van textiel zoals de toepassing van oliën en vernissen en het gebruik van huiden of van speciale constructies. Deze leveren vaak heel specifieke conserveringsproblemen op waar tijdens dit symposium op ingegaan zal worden.

    Van darmhuid tot nanotechnologie

     

    Tijdens het voorjaarssymposium komt een zevental lezingen aan bod met onderwerpen die variëren van waterdichte coatings op basis van nanotechnologie tot aan de natuur ontleende materialen als darm- en vissenhuid. Er is veel aandacht voor conservering, zowel preventief als actief, van waterdichte en waterafstotende textiel en van de objecten die ervan gemaakt zijn. Textielcommissie.nl heeft er naar gestreefd een zo veelzijdig mogelijk programma samen te stellen, waarin zowel hedendaagse technologie als historische toepassingen belicht worden.

     

    Sprekers

    Sprekers zijn Ton van der Klashorst, algemeen directeur van Bionic Technology BV uit Winschoten; Liesbeth van Ravels, Anne Kathrin Mias - Grünberg en Joni Steinmann, (textiel)restauratoren; Cunera Buijs, conservator circumpolaire culturen bij Museum Volkenkunde te Leiden; Ilse Bogaerts, diensthoofd collectie uniformen, textiel en uitrusting bij het legermuseum te Brussel en Inge Specht, conservator producten bij het Nederlands Leder en Schoenen Museum te Waalwijk.

     

    Het voorjaarsymposium vindt plaats in het gebouw van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed in Amersfoort.

    Deelname € 45,- voor donateurs en € 60,- voor niet-donateurs.

     

    Voor het exacte programma van uur tot uur en om je aan te melden voor dit symposium: klik hier

     

     

    Voorjaarssymposium Waterdicht

    Donderdag 11 april 2013

    Aanvang 10 uur

     

    Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed

    Smallepad 5

    3811 MG Amersfoort

     

     

     

     

     

    Wagenkap van wasdoek

    Collectie Nederlands Openlucht Museum, Arnhem. Foto Liesbeth van Ravels

     

     

     

     

    Overschoenen uit WWI

    Collectie Legermuseum Brussel

     

     

     

     

    Trip ca. 1300

    Collectie Leder en Schoenen Museum, Waalwijk

    Lees meer >> | 0 Reacties | 413 keer bekeken

  • JAPON MET EEN 2e LEVEN

    27 februari 2013

    Een paar weken geleden hebben we bij Museum TwentseWelle enkele kledingstukken een tijdje uit de publieksopstelling gehaald en dat gaf mij mooi de gelegenheid om deze bijzondere stukken te fotograferen. Inmiddels staat alles weer op zijn plek en is het weer te bewonderen door bezoekers. 

    Een van deze japonnen is bijzonder omdat goed te zien is dat de japon in de loop der tijd is aangepast. Misschien omdat de 1e draagster van jong meisje een volwassen vrouw werd waardoor de naden moesten worden uitgelegd. Misschien omdat de japon een nieuwe eigenaresse kreeg met andere maten. De exacte reden zullen we nooit weten, maar aan de uitgelegde coupenaden en de weggefrummelde plooien van het bovenlijfje is duidelijk te zien dat deze japon een 2e leven heeft gehad. 

     

    Inv.nr. MJ.898 (collectie Museum TwentseWelle, Enschede)

    Bovenkleding, vrouw. Japon uit ca. 1850-1860. 

    Crinolinejapon van witte katoen, bedrukt met kleine bloemen in lila en rood. Wijde aangerimpelde rok die vastzit aan het lijfje met pagode mouwen. 

    Op een afstandje zie je niets aan deze japon dat op hergebruik duidt, maar met de neus er bovenop zie je ineens wat er aan de hand is. Kijk maar: 

    Je kunt hier al zien dat de plooien bij de punt van het lijfje niet mooi vallen. Bij het maken van de jurk was de figuurnaad van de buste flink ingenomen en hierop sloot de taille mooi aan. Na verloop van tijd moest de figuurnaad aangepast worden omdat de (nieuwe?) draagster een grotere buste had. De coupenaad werd daarom uitgelegd, wat heel gebruikelijk was in die tijd. Het was bij dit lijfje kennelijk niet mogelijk de tailleband ruimer te maken, waardoor er stofplooien overbleven die er nu een beetje frummelig uitzien.   

     

    Hieronder en ingezoomde foto (helaas niet zo scherp) waarop de rare plooien te zien zijn:
     

     

    Hieronder een detailfoto van de uitgelegde coupenaad:

    De lijn van de oude coupenaad is goed te zien door de verkleuring van de stof, de vouwen en de kleine gaatjes van het oude stiksel. 

    Dat de japon in de loop der jaren ook wat schade heeft opgelopen is te zien op onderstaande foto waar je de handmatige herstellingen kunt zien rechts naast de witte glazen knopen. Kijk ook even goed naar de knoopsgaten: met de hand gemaakt! 

     

    Inv.Nr. MJ 898 : detail knopen en knoopsgaten

    Door het model van de mouwen, de zogenaamde Pagodemouw, is deze japon goed te dateren. Onder pagodemouwen werden altijd ondermouwen gedragen. En natuurlijk werd er onder de rok een hoepelrok gedragen. De pagodemouw kwam rond 1840 in de mode in de grote Nederlandse steden, vervolgens duurde het een aantal jaren voordat deze mouw te zien was in de streekdracht. Deze japon uit ca.1850-1860 werd als daagse japon gedragen door bijvoorbeeld een domineesvrouw die in een dorp woonde.   

    Als je de japon in het echt wilt bewonderen: in loods 2 (in het middengedeelte van het museum) staat ze samen met andere kleding in een van zijnissen, in een glazen vitrine op je te wachten. 

    Lees meer >> | 0 Reacties | 654 keer bekeken

  • ZWART WIT GESTREEPTE ROKKEN

    2 januari 2013

    Zwartwit gestreepte rokken waren kennelijk in de mode in de Twentse streekdracht tussen 1850 en 1920, want het depot van Musuem TwentseWelle in Enschede herbergt maar liefst 9 van dergelijke rokken. Deze rokken werden in de winter als onderrok gedragen en in de zomer als bovenrok bij de daagse dracht, zowel binnenshuis als buitenshuis.  

    Ze zijn bijna allemaal handgemaakt van linnen/wol in een platbinding, een enkele rok is van flanel of bombazijn (half linnnen, half katoen) in een satijn- of keperbinding stof. Van een afstandje lijken ze nogal op elkaar, maar als je goed kijkt zie je dat ze allemaal net een ander streepje hebben.

     

     

    Diverse rokken uit het textieldepot van Museum TwentseWelle in Enschede.

    Enkele rokken zijn eigendom van de Oudheidkamer Twente (zie onderaan deze blog meer informatie over deze vereniging) en enkele rokken zijn eigendom van Museum TwentseWelle zelf. 

     

     

     

    Inv.nr. MJ.552 (uit ca. 1890-1920) met halverwege een extra zoom en blauw zoomband tegen slijtage van de stof. Zie mijn blogpost Bezembanden en Lengtezomen

     

    Inv.nr. MJ.554 (uit ca. 1890-1910) Ook een rok met lengtezoom en beschermband aan de zoom.

     

     

    Inv.nr. MJ.555 (uit ca. 1920)

     

    Inv.nr. MJ.556 (uit ca. 1900-1950)

     

    Inv.nr. MJ.557 (uit 1860-1890): deze sleetse rok met geoxideerde plekken laat ik uitgebreid zien op mijn blogpost Tot op de draad versleten.

     

     

     

    Inv.nr. MJ.1177 (uit ca. 1860-1900) Gedragen als onderrok onder een trouwjapon op 2 januari 1860. 

     

    Nog geen inventarisnummer (recente schenking).

     

    Inv.nr. OKT.TEX0008-f 

    Dit is een vrij korte rok, waarschijnlijk voor een kind (ca. 1935). 

     

     

    Inv.nr. OKT.TEX0012 (uit ca. 1870)

     

    Inv.nr. OKT.TEX0258. Datering onbekend. 

     

     

    De laatste 3 rokken (beginnend met OKT.TEX) zijn eigendom van de OudheidKamer Twente. Museum TwentseWelle conserveert in haar depot veel objecten van deze vereniging, waaronder de textielcollectie. Voor meer informatie over de activiteiten van deze vereniging: www.oudheidkamertwente.nl

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | 809 keer bekeken

  • TOT OP DE DRAAD VERSLETEN

    2 januari 2013

    TOT OP DE DRAAD VERSLETEN:

    Inv.nr. MJ.557 : strepen rok, onderkleding vrouw. ca. 1860-1890.

    Deze gestreepte rok van linnen en wol zit vol met sleetse stukken op allerlei plekken in de rok maar met name in de onderste helft. Het bijzondere is dat alleen de zwartbruine draad versleten is en alle witte draden (zowel schering als inslag) nog intact zijn. Op onderstaande detailfoto's is goed te zien hoe de slijtage van de donkere draad diverse stadia doorloopt: van langzaam dunner worden, tot haardun met rafelige uiteinden en tenslotte is de donkere draad helemaal verdwenen.

     

    Inv.nr.: MJ.557 detail middengedeelte rok (ca. 1860-1890)

     

    Inv.nr. MJ.557: detail rokzoom (ca. 1860-1890)

    Toen ik deze rok voor het eerst zag in 2010 dacht ik dat de slijtage bij de zwarte wollen draad nu eenmaal sneller ging dan bij de witte linnen draad. Daar heeft het echter niets mee te maken, want de snellere slijtage van de donkere draad wordt veroorzaakt door de zwarte kleurstof. 

    Destijds werd zwarte inkt/verf, ook wel Gallusinkt genoemd, gemaakt van galappels (vaak op eikenbladeren) en ijzer(sulfaat). Omdat deze verf in het begin kleurloos is en pas zijn zwarte kleur krijgt na blootstelling aan de lucht werd er blauwhout, sepia of indigo aan toegevoegd zodat de verf meteen al kleur had. Blauwhout, sepia en indigo zijn niet kleurecht en verdwijnen op den duur, maar tegen die tijd heeft de oxidatie van het ijzersulfaat ervoor gezorgd dat de inkt een diepzwarte kleur heeft.

    Het nadeel van Gallusinkt is dat het zuur is. En het nadeel van geoxideerd ijzer is natuurlijk dat bijna alle grondstoffen die ermee in aanraking komen worden opgevreten en verdwijnen. Dit is een bekend probleem bij oude documenten, de zogenaamde inktvraat, en ook bij textiel zoals hierboven. De zwarte draad is dus niet door schuren of langdurige wrijving versleten, maar door de oxidatie van de ijzersulfaat is het als het ware opgelost in de lucht. 

     

    Links: 

    http://www.degroeneman.nl/news/gallusinkt (informatie en recept gallusinkt)

    http://www.verfmolendekat.com/ (online winkel verkoopt plantaardige verfstoffen, o.a. galappels)

    http://issuu.com/roossoetekouw/docs/scriptie_-_natuurlijk_verven_klein (scriptie met op pag. 41 info over galappels)

     

     

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | 552 keer bekeken

  • BEZEMBAND EN LENGTEZOMEN

    30 november 2012

    Deze keer laat ik enkele oude rokken zien uit de collectie van museum TwentseWelle.

    Op het eerste gezicht lijken het geen bijzondere rokken. En eigenlijk zijn ze ook heel gewoon, want dit soort rokken werden dagelijks door onze overgrootmoeders gedragen. Vergeleken met onze huidige kleding zijn er natuurlijk opvallende verschillen en die laat ik hier zien. 

    Kleding ging vroeger tientallen jaren mee en had in de loop der jaren meerdere dragers/eigenaren omdat het werd doorgegeven binnen een familie. Omdat textiel zo kostbaar was en de financiele middelen van onze voorouders beperkt waren, was dit domweg een noodzaak. Je kon het je niet veroorloven een kledingstuk weg te doen omdat je zin had in iets anders of omdat je de kleur zat was of omdat er een klein scheurtje in zat. Bij het maken van kleding werd er al rekening mee gehouden dat het door meerdere mensen, met verschillen in lichaamsbouw, gedragen moest worden. Stukjes stof werden goed bewaard zodat een getailleerd jasje uitgelegd kon worden voor de 2e of 3e eigenaar.

    Bij het maken van een rok werd al rekening gehouden met meerdere dragers, zowel in de taille als qua lengte. Omdat de rokkenmode destijds veel plooien voorschreef kon je makkelijk smokkelen met de taille. Als eigenaresse 2 een grotere tailleomvang had dan nr. 1 kon je makkelijk schuiven met de plooien. Was eigenaresse 3 een stuk smaller, dan werden de plooien niet altijd gewijzigd, maar werd het haakje (alles ging dicht met "haakje en oogje") verzet. Je had dan wel in het gebied bij de sluiting 2 dikke lagen stof maar dat viel niet op tussen al die plooien. Zodra eigenaresse 3 zwager werd, werden de haken verplaatst en na de bevalling ... Je raadt het al: zo'n rok ging een leven lang mee. 

    Voor de lengteverschillen tussen de diverse draagsters had men vroeger ook slimme oplossing. Geen enorme zoom aan de onderzijde van de rok, maar een zoom bovenaan bij de heupen, of zoals de foto hieronder: op kniehoogte. 

     

     

    Inv.nr. MJ.560

    Baaien rok in leverkleur, onderkleding vrouw. (1900-1950)

    Echt reuze handig zo'n extra zoom van ca. 10 cm. Je hebt hiermee 20 cm. speling in de lengte van de rok. Je hoeft de gestikte onderzoom niet los te peuteren, je haalt de rijgdraad (dit soort zomen zijn altijd geregen met grove steken) van de lengtezoom eruit, je maakt eventueel een kortere of langere lengtezoom en de nieuwe draagster kan weer jaren verder.

     

    Inv.nr. MJ.560: detail van de opengevouwen 'lengtezoom'.

    Helaas zag je wel kleurverschil als je zo'n lengtezoom loshaalde na een aantal jaren, maar omdat iedereen met dit soort lengtezomen werkte, was je niet de enige met kleurverschil in een rok. En gelukkig is deze rok een onderrok, dus dan zie je dat toch niet. 

    Nog iets bijzonders aan deze rok is het bezemband aan de onderzijde. Dit voorkomt dat de onderrand van de zoom slijt. 

    Inv.nr. MJ.560: detail bezemband

    Bij deze rok is het bezemband goed te zien, omdat het licht van kleur is. De meeste rokken in het depot van TwentseWelle zijn donker van kleur met donker bezemband. Je ziet dan het bezemband bijna niet. Zoals bij onderstaande rok:

     

    Inv.nr. MJ.580 Detail van onderzoom met bezemband

    Zwarte wollen rok, bovenkleding vrouw (1890-1940)

    MJ.580: binnenzijde bezemband.

     

    Nog even over de lengtezoom:

    Die kon ook hoger in de rok worden verwerkt, vlak onder de tailleband of iets lager op heuphoogte. Als je dan een lang jak over de rok draagt, dan ziet niemand iets van een uitgelegde lengtezoom. Onderstaande rok is daar een goed voorbeeld van.

     

     

     

    Inv.nr. MJ.584

    Moire rok, onderkleding vrouw (1880-1920)

    Omdat Moire een stugge stof is waar je niet makkelijk plooien of lengtezomen in legt, zit bovenaan een stuk soepele bruine katoen. 

     

    Inv.nr. MJ.584 : detail lengtezoom.

     

    Tot slot nog iets over de stofsoort van de eerste rok: Baai. Dit is een oerdegelijke stof die vaak werd gebruikt voor rokken. In de 19e eeuw werd een baaien rok als bovenkleding gedragen, in de 20e eeuw was het vaak een onderrok. 

    Het boek "Overijsselse Streekdrachten" van Wielent Harms staat over Baai geschreven: 

    "Stevig wollen weefsel van grof kaardgaren. Sterk gevolde en geruwde stof tussen molton en flanel in, gebruikt voor borstrokken, ondergoed en onderrokken. Door het dicht haarddek zeer geschikt voor waterdichte kleding. Oorspronkelijk rood, later in andere kleuren".

    Lees meer >> | 2 Reacties | 937 keer bekeken

  • TOT IN DE PUNTJES VERZORGD

    23 september 2012

    Op internet kan ik niet terugvinden waar dit spreekwoord exact vandaan komt. Mogelijk is het een afgeleide van 'de puntjes op de i zetten", misschien komt het ergens anders vandaag. In ieder geval werd deze uitdrukking in Twente gebruikt als iemand keurig gekleed was met een onderhemd met puntjes in naaldkant aan de bovenzijde van de boord.

    De puntjes op zo'n hemd zijn zo onvoorstelbaar klein, dat moet je zien om te geloven. TwentseWelle heeft meerdere hemden in het textieldepot met dergelijke verfijnde puntjes van naaldkant. Hieronder mijn 4 favorieten:

     

    Inv.nr. MJ.274 

    Onderkleding man, hemd (1731)

    Dit lange witte linnen hemd is geheel handgemaakt. De hals is ca. 1,5 cm hoog en dat betekent dat de kleine puntjes bovenop de boord slechts 2 mm hoog zijn.

     

    Inv.nr. MJ.275 

    Onderkleding man, hemd (1763)

    De boord van dit handgemaakte linnen herenhemd is ca. 3,5 cm hoog. Ook hier zijn naaldkantpuntjes ca. 2 mm hoog. 

     

     

    Inv.nr. MJ.276

    Onderkleding man, hemd (1763)

    Dit hemd heeft, net zoals het vorige hemd, ook een hoge boord van ca. 3,5 cm en weer die prachtige kleine naaldkantpuntjes.

     

    Inv.nr. MJ.281

    Onderkleding vrouw, hemd (1773-1840)

    Het geborduurde boordje van dit linnen hemd is veel sierlijker dan de hoekige patronen van de herenhemden. 

     

    Detail van het borduurwerk op het 2 cm. hoge boordje van MJ.281. 

     

     

     

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | 700 keer bekeken

  • TENTOONSTELLING OVER EUROPESE MODE 1700-1915

    29 mei 2012

    Onlangs was ik een weekend in Berlijn en ik liep geheel onverwacht tegen een prachtige tentoonstelling over de Europese (hof) mode uit de 18e en 19e eeuw aan. Iedereen die in mode, (oude) textiel, borduur- en andere versiertechnieken, silhouetten en vormgeving geinteresseerd is kan ik deze expositie aanraden.

    Poster van de tentoonstelling

    Fashioning Fashion, Europaische Moden 1700 - 1915.

     

    Kijk op: " http://www.dhm.de/ausstellungen/fashioning-fashion/"  voor meer informatie over deze tentoonstelling. Kijk ook op het filmpje helemaal onderaan op de pagina!

    Het mooie van deze tentoonstelling is dat ik als leek vrij snel snapte hoe de mode veranderde vanaf 1700, hoe de stoffen gebruikt werden, hoe het silhouet van mannen en vrouwen zich ontwikkelde en hoe men versiersels verwerkte in kleding.

    Tijdslijn/Mode: het 1e gedeelte van de tentoonstelling bestaat uit 2 rijen van ca. 10 poppen (links de dames, rechts de heren) met op iedere pop een kledingstuk dat typerend is voor een bepaalde periode. De dameskleding is meerendeels gebroken wit waardoor je niet wordt afgeleid door bijzondere borduursels of felle kleuren en je makkelijk kunt focussen op de belijning en je goed kunt zien hoe het silhouet veranderde tussen 1700 en 1915. Ook bij de herenkleding is goed te zien hoe eerst de vestjes korter werden, daarna de overjassen en hoe de korte kniebroeken langzaamaan langer werden tot de huidige pantalon.

    Textiel/Textuur: in het 2e gedeelte zijn de diverse bijzondere stoffen goed zichtbaar. De ene keer in de vorm van kleding op een pop, een andere keer een losse lap textiel of een detailfoto van een jacquard-weefsel. Het mooie hiervan is dat je door een enkele lap textiel niet wordt afgeleid door de vormgeving van het kledingstuk.

    Vorm/Patroon: in het 3e gedeelte zie je goed hoe kleding gemaakt werd. Er staan meerdere crinolines met diverse uitbouwen op heupen en achterwerk, je ziet hoe een corset (ook voor heren) onder kleding gedragen werd en je ziet ook sporkleding. Nu moet je sportkleding zien in de tijdsgeest, het is vooral kleding voor het jagen en paardrijden, maar er is ook een tennisjurk uit 1885. In deze jurk lijkt het me onmogelijk te bewegen, laat staan te tennissen, maar voor die tijd was dit een vooruitstrevend model van lichte wasbare katoen, een relatief korte rok (halverwege de kuit) en een geintegreerde tournure in tegenstelling tot de voor die tijd gebruikelijke losse tournure (tournure is een onderrok met opgevulde drapering).

    Decoratie/Versiering: in het 4e gedeelte van de tentoonstelling raakte ik niet uitgekeken. Zoveel kledingstukken met ontelbare variaties in borduurwerk: huisjassen voor heren, herenvesten, huismutsen (de huizen waren vroeger koud en men droeg binnenshuis boofdbedekking), en geborduurde tassen. Naast alle pracht en praal van hofkleding met geborduurd gouddraad staat er ook een etalagepop die lijkt weg te zijn gelopen uit de vertelling van duizend-en-een-nacht: een lange harembroek met losvallend lijfje en last but not least een adembenemende turban met veren op het hoofd.

     

    Al met al een bijzondere expositie van topstukken uit de Europese mode van de 18e en 19e eeuw. Het enige was ik mis is de kleding van de goede burgerij en de gewone man in die periode. Dit is echt een topcollectie van de haute couture van de europese bovenlaag uit die tijd en het geeft een beeld van de kleding aan de Europese hoven en hier en daar misschien een superrijke koopman. Hoe de gewone koopmannen, notabelen en burgers deze mode vertaalden naar dagelijkse dracht is hier niet te zien. Daarvoor moet je naar Antwerpen waar tot 12 augustus een prachtige tentoonstelling (die ik helaas nog niet gezien heb) te zien is in het modemuseum: Een leven in mode, vrouwenkleding 1750-1950. Zie: http://www.momu.be/tentoonstellingen/nu_in_het_momu/index.jsp

     

    Het Deutsches Historisches Museum ligt op het museuminsel in hartje Berlijn. Deze tentoonstelling is nog tot 29 juli 2012 te zien, dus als je dit jaar Berlijn in je vakantieplanning hebt zitten, ga erheen! Ook als je maar een beetje in de buurt van Berlijn komt is een omweg de moeite waard. Voor maar 8 euro zie je meerdere tijdelijke tentoonstellingen en de vaste collectie. Een koopje voor zoveel moois.

     

    Nog een paar linkjes: 

    * You tube filmpje over de opbouw van de expositie: http://www.youtube.com/watch?v=4DdaJ9roHyU

    * Het boek (Fashioning Fashion: Europäische Moden 1700-1915) van deze tentoonstelling kost bij het museum ca. 40 euro. Bij Amazon op de website kun je alvast een kijkje nemen: http://www.amazon.co.uk/Fashioning-Fashion-Europäische-Moden-1700-1915/dp/3791352180. Let op: bij sommige internetshops is dit boek duurder dan in het museum.

    * Een Duitse blogger die er ook geweest is, met foto's van de expo: http://rene-schaller.blogspot.com/2012/04/fashioning-fashion-europaische-moden.html

    * Recensie van Der Tagesspiegel met mooie foto's: http://www.tagesspiegel.de/mediacenter/fotostrecken/kultur/bildergalerie-europaeische-moden-1700-1915/6601334.html

    * Recensie van "Naehmagazin", ook met mooie foto's: http://www.naehmagazin.de/allgemein/fashioning-fashion-europaische-moden-1700-1915/

    Lees meer >> | 0 Reacties | 1377 keer bekeken

  • DAMAST EN JACQUARD

    20 maart 2012

     

    Inv.Nr. MJ.313: Rompje, bovenkleding vrouw uit ca. 1850-1900.

    Dit damasten kledingstuk is een van mijn favorieten omdat het zo kleurrijk is. Op oude foto's krijg je altijd de indruk dat men vroeger in saaie donkere kleding liep, dit rompje bewijst dat dat niet zo was. Die knalrode biezen aan de hals en armsgaten op een stof in paars en geelgoud bewijzen het tegendeel! Dit volledig handgemaakte kledingstuk is van katoenen jaquard-stof en heeft een sluiting met haken en ogen.

     

    Inv.Nr. MJ.313: achterzijde rompje uit 1850-1900

    Wielent Harms, streekdrachtdeskundige, vertelde me dat vanaf ca. 1730 de grootbloemige damastpatronen in de mode waren. Door die grote bloempatronen was het te duur om de stof symmetrisch te verwerken. Later werden de patronen kleiner en kon men het symmetrisch in een kledingstuk verwerken. Dit rompje is uit de periode van kleinbloemige damasten, de periode waarin de stof vaak wel symmetrisch werd verwerkt. Maar kennelijk wilde de eigenaar/maker van dit kledingstuk niets verspillen en is de stof deze keer niet-symmetrisch verwerkt.

     

    Inv. Nr. MJ.313 detail zijnaad met split. 

    Op deze foto is goed te zien dat dit rompje handgemaakt is. Echt iedere naad en zoom is met de hand gestikt of geregen. 

     

    Inv.Nr. OKT.TEX.0061: Vest, bovenkleding man, uit ca. 1790.

    Dit vest van grijsgroen gebloemde wollen damast is heuplang en net zoals het bovenstaande rompje ook handgemaakt. 

     

     

    Inv.Nr. OKT.TEX.0061: achterzijde mouwloos vest uit 1790.

    Bijzonder bij dit vest is dat het ingeweven stofpatroon bij het voorpand niet symmetrisch is verwerkt, maar bij het achterpand wel.

     

    Inv.Nr. OKT.TEX.0061: binnenzijde mouwloos vest uit 1790.

    De binnenkant van dit vest is zo prachtig! Alles is zo netjes met de hand afgewerkt, alle naden en de 18 knoopsgaten.

     

    Inv.Nr. OKT.TEX.0061: detail van de knoopsgaten. 

     

     

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | 2264 keer bekeken

  • Meer blogs >>